Moi bo. Felicitacións aos que participaron na creación e aos testemuños que narran as súas vivencias.

Sería interesante saber tamén como é agora a situación, case 10 anos despois...

Espello de xeracións fracturadas por a incertidumbre do futuro e a morriña do pasado; Búsqueda acompasada, dunha realidade en simbiose co entorno amigable, dunha Natureza enriquecida por o abandono da aplicacion de métodos productivos, baseados no rendemento inmediato, en desequilibrio coa sostenibilidade do Biotopo. Narración Audiovisual excelentemente tratada, cunha fotografía respetuosa da Luz natural que adquire personalidade propia, acompañada cunha ambientación musical, que fai falar as pedras esquecidas das nosas Aldeas; Herdanza dos nosos antergos.

Unha ollada o noso pasado, que leva a pensar cara donde vamos no futuro.
Sabemos que as aldeas non voltaran a ser o dantes,,,¡pero, seguen a ser parte de nos!, moitos ainda que soio sexa no verán queremos voltar a elas.
¡Un documental, magnifico!.

Quero darlle as grazas as persoas que fan posíbel flocos e as persoas que fixeron eses comentarios tan fermosos do documental... ¡emocioneime!. Ignacio Vilar

Non deixa de ser motivo de reflexión e meditación profunda o feito de que todos coincidimos en que na aldea está a paz para a mente e o sosego para o ánimo; pero...mentras elas (as nosas aldeas) esmorecen; nós poboamos os enxamios das cidades.
Parabéns a quenes fixeron posible este documento magnífico.