A romaría da morte

» Alberto Estévez Piña, 1975
Info:
  • 750 reproduccións
  • 9 fans
  • Publicado o 14/1/09
Comparte:
  • Código para a túa web:
  • Redes Sociais
Captura da portada
Unha das romerías da morte que se fan en Galicia ten lugar en Santa Marta de Ribarteme. A coexistencia do atavismo da romaría có aceptable desenvolvemento económico, constitúe un paradoxo que se fai máis fondo ó ter en conta a fronteira portuguesa. Unha canción, O meu país, e o río da comarca artellan a narración.
Duración:
21:54
Ano:
1975

Novas

  • Resurrección d´A romería da morte de Alberto Estévez Piña no Filminho

    23/07/2008 Alberto Estévez Piña. Este realizador tudense que desenvolveu a súa actividade na década dos 70 e foi unha das pezas que propulsou ao renacer do cinema galego. Na homenaxe farase dous pases especiais do seu filme máis significativo A ROMERIA DA MORTE , e e se estreará, 30 anos máis tarde, DESPUÉS DEL SILENCIO. Ambos títulos foron restaurados pola Axencia Audiovisual Galega

Galería de imaxes

Fans:

Facerme fan

Comentarios:

11 comentarios
Só mostra os 5 comentarios máis recentes Ver todos
Manolo Gonzalez 15/01/2009
Esta peza rodada en super 8mm, foi realizada hai 34 anos, ainda vivía Franco. A pesares das súas imperfeccións técnicas –irrecuperabeis no caso do son- o achegamento á romería de Sta Marta que propón o cineasta tudense Alberto Estevez, é suxerente polo que “agocha” e pola súa manifesta intencionalidade: un retrato da tristura, represión e morte de Galicia baixo o franquismo, namentras se escoitan os ecos da liberdade ao outro lado do río. É unha honra para Flocos dar a coñecer pezas tan insólitas e descoñecidas da prehistoria do noso audiovisual (e haberá mais en días vindeiros).
Pachi Baranda 15/01/2009
Oder! Que pasada. Canto icono popular das romarías. Tremendo aporte! Parabens, outra vez ;)
Xurxo González 15/01/2009
A verdade é que a proxección e música en directo de Miro Casabella no Filminho foi espectacular! A imaxe final é de baixo da miña casa! A pedra que se ve é a Grelo desde o Carreiro e flanqueada pola pedra de Santa Cruzada alá na Guarda! O Fisterra da morte!
Impresionante testemuña dun case que arrepiante atractivo nalgunhas imaxes. Parabéns por dar con estas xoias do audiovisual
Xornal Certo 11/02/2009
Impresionante. Nós por aquí temos a do Nazareno (As mortaxas) na Pobra do Caramiñal, pero está perdendo este tipo de "estampas". Oxalá houbera por aquí alguén que tivera documentos deste tipo dos anos 60 ou 70. Nunca se sabe, non?
Das Mortaxas na Pobra do Caramiñal hainos anteriores, sen ir mais lonxe un increible documento audiovisual dos 40 (ou 50) que se proxecta nos baixos da Casa Museo de Valle Inclan na mesma vila. Non estou seguro, pero eu xuraria que pertenze ao NODO.
Booaas!!
Pasome logo a deixar a minha opinión.Antes de nada dicir que me encantou a frase do remate : Finisterra , ata cando?e que a música sen dúbida axuda moito , pero tamén as imaxes,dunha gran calidade.Un moi bó traballo , parabens!
Valiosisimo documento.
La evolución del cine en pequeños formatos, es desde el año 1963 al 1980; sí, son casi, veinte años, en que el amateur adquiere la capacidad de crear, realizando trabajos de cierto interés en el sentido más extenso de su cometido. Es una época, cuando el formato se hace cada vez más habitual, debido a los abances técnicos y, de manera especial, por lo asequible del material necesario : Una cámara. un proyector y poco más.
A Romería da Morte, tiene su historia: La primera cinta realizada, se tituló Santa Marta de Ribarteme y, este primer trabajo, lo inicié en el campo cinematográfico, en compañía de Carlos Dagá Escribano. Era un documental, con imágenes de la tan conocida procesión de las mortajas; pero, muy dedicada en una entrevista al cura párraco de Santa Marta de Ribarteme, quién, hablando en nombre de los fieles y romeros, defendía con toda pasión, el no suprimir las formas tradicional de la romería, diciendo machaconamente "Antes aquello y, ahora nada"...

La pelicula, consigue en el año 1974 el primer premio del Certámen Nacional de Cine de Cambrils, con el trofeo del Ministro de Información y Turismo, Manuel Fraga Iribarne.

Poco tiempo después,el documental fue reformado y ampliado con imágenes del río Miño, siendo distinguido, con el segundo premio, en el IV Certámen de Cine Aficionado del Casino de Villagarcía de Arosa, celebrado en el año 1976, en competición con un gran número de participantes, entre otros, Luca de Tena, Luciano Piñeiro, Rey Fernández, Feliciano Milla, Rafael Subugueiro y Neira Maneiro.Carlos Dagá, había sido distinguido igualmente, por "As rapas das bestas".

Apuntaré finalmente, que el documental "Santa Marta de Ribarteme", se le cambia el titulo por "A Romería da Morte, suprimiéndole la referida entrevista al párroco. En este definitivo montaje, participaron activamente los amigos, Miro Casabella, que le pone sus hermosas canciones y Anxel Vázquez de la Cruz, que escribe el texto y le pone su voz.

Recordaré, que en las últimas imagenes filmadas en la procesión de Ribarteme, es cuando al otro lado del río, se producen los acontecimientos del 25 de Abril en Portugal, haciéndose así, un río distinto.

"No es estraño" dice el narrador, "Que en la mano derecha, continue la ignorancia y la barbarie"...

Sí; la canción "O Meu País", nos hace llegar lentamente al mar, a Finisterre, al final de la tierra...

El documental, finalmente, es distinguido con el premio Ramón Dagá, en Granollers. Premio concedido, por el prestigioso jurado, formado por Román Gubern, Pérez Perucha, R. Patino y Portabella.
Fe de Errata: En mi escrito anterior dice: "abances", cuando tendría que ser "avances". A.E.P.
Amigos, compañeros todos :La situación la considero sumamente difícil, para nuestro reciente fundado colectivo cinematográfico, que sin lugar a dudas, produjo un impacto sorprendente en favor del mundo audovisional galaico-portugués y español. Pienso, que los nuevos vientos que comenzarán a sentirse, puedan dar al traste, con todo el esfuerzo creador del trabajo puntual y constante de profesionales bien probados.

Para que nuestra intuición, no se pueda hacer realidad, estemos unidos bajo la bandera del reconocimiento, de un trabajo ejemplarizante, por sus éxitos para otros muchos, de menor suerte. alberto estévez piña. Tuy
Para poder comentar tes que estar rexistrado e acceder a flocos. Accede se xa estas rexistrado ou rexístrate se non o estás.

Flocos é un produto da Axencia Galega das Industrias Culturais

Contacto | Licenza | RSS