O protagonista esperta en plena praza de Maria Pita, cun calzón e unhas zapatillas por toda vestimenta. Aturdido e avergoñado trata infructuosamente de procurarse algunha roupa coa que cubrirse para chegar á casa.
Coruña convertese nun labirinto escheriano nesta fantasia de humor negro. Unha das obras máis virtuosas que pariu nunca Galicia.
Rañal ponte a rodar de novo!!!
Eu xa a vira nunhas xornadas sobre a curtametraxe galega na facultade de ciencias sociais de pontevedra e me parecera moi boa, cousa que sigo mantendo! noraboa!
Cada vez que a reviso,máis me gusta. Para min a mellor curta galega feita ata o momento. Gracias a Flocos por recuperar e achegar esta pequena xoia ó público. Persoalmente tráeme moitos recordos dos nosos inicios. Unha aperta grande e saborosa para Paco